Παύλος Γ.// μια ζωή-ποδήλατο από μουσική, δουλειά, σπουδές και ηλεκτρονικούς υπολογιστές

Καλημέρα/σπέρα/νύχτα και καλή εβδομάδα.

Όχι ‘και καλή τύχη’ όπως λέει και η ταινία <– την έχει αύριο το βράδυ ο ΑΝΤ1 στις 22.00 νομίζω. να τη δείς, κορυφαία.

Διότι προσωπικά μιλώντας, το μόνο που αλλάζει σήμερα είναι η ημερομηνία.
Νέες σελίδες/νέο αέρα/νέες προοπτικές δε βλέπω.

‘Καμία τύχη για την ανθρωπότητα’ (που λέει – στο περίπου – κ ο Φωτό*) δεν αλλάζει σήμερα…

Όχι γιατί έφυγε ο γαλάζιος τρόμπας και ανέλαβε ο πράσινος γιος του μπαμπά του μπαμπά του.

Ξεκαθαρίζω (και είναι δέσμευση…χα):

Δεν υποστήριζω –> γιατί δεν πιστεύω –> γιατί ζω χωρίς ‘γνωριμίες’ και προσμονές για μονιμοποίηση στο δημόσιο ή όπου αλλού μπορεί κάποιος γελοίος να με χώσει – κανέναν από τους δύο.

Είναι για τα πανηγύρια – και οι μεν και οι δε.

Γενικά μου τη σπάει να μιλάω για πολιτική, τη θεωρώ πολύ χαμηλού επιπέδου συζήτηση.
Και την αντίληψη αυτή την έχω φτιάξει σιγά-σιγά τα τελευταία 20+ χρόνια που (νομίζω ότι) αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει γύρω μου.

Και ας μου λένε συχνά φίλοι και γνωστοί ότι δεν πρέπει να είμαι αρνητικός και απαισιόδοξος, γιατί ‘υπάρχει ελπίδα…’.

Έλα όμως που εγώ δεν την βλέπω.

Πάντως την ακούω εδώ και χρόνια. Στερεοφωνικά.
Κάθε εκλογική περίοδο έρχεται, κάνει μια βόλτα και μετά κάπου χάνεται.

Και στις επόμενες εκλογές, η εκάστοτε κυβέρνηση μας λέει:

‘Είδατε; Εδώ την είχαμε όλο τον καιρό και αν θέλετε, κάντε update στην ψήφο και θα συνεχίσουμε να σας τη δίνουμε..’

ενώ η αντιπολίτευση:

‘ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! Από εκεί είναι η Ελπίδα! Τη βρήκαμε χαμένη και σας τη φέρνουμε! ΕΜΕΙΣ!!! Οι άλλοι λένε μπούρδες! ‘

Και τούμπαλιν – οι ρόλοι δηλαδή κυβέρνησης/αντιπολίτευσης μπορεί να είναι μπλε/πράσινο ή πράσινο/μπλε αλλά πρακτικά δεν έχουν καμιά απολύτως διαφορά.

Το θεϊκο της υπόθεσης είναι ότι και οι 2 αναφέρονται στην ίδια οντότητα (ελπίδα) η οποία είναι μια, ενιαία, αδιαίρετη (βοήθεια μας).
Αλλά στην ελληνική πραγματικότητα χωρίζεται ταυτόχρονα σε δυο κομμάτια όπου και οι μεν και οι δε την έχουν μαζί τους.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ!
Η ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Ή ΕΚΕΙ!!! <– για να σας βοηθήσω πάντως, είναι αλλού…

Σε κάθε περίπτωση όμως, και οι μεν και οι δε αναφέρονται μόνο στην ελπίδα.
Το τι ακριβώς θα ερχόταν – πρακτικά – με αυτή, κανείς δεν το λέει και – το πιο σημαντικό – κανείς δεν το πράτει. <– μπορεί να μην είναι και σε θέση, λέμε τώρα..

Το πρόβλημα είναι – πάντα προσωπική άποψη – ότι κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αλλάξει το σύστημα.
Όπως λέει και το γνωστό αποφθευγμα ‘αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες’.

Και έτσι, ως Έλληνες που έχουμε εμπεδώσει τα παραπάνω, αυτό που μας ενοχλεί δεν είναι το ίδιο σύστημα, αλλά το ότι δεν είμαστε μέρος του.
Δε μας ενοχλεί δηλαδή που αργόσχολοι και άεργοι παίρνουν τζάμπα μισθούς και μίζες και δεν πατάνε καν στη δουλειά τους (δεν είναι η απόλυτη πραγματικότητα, αλλά ούτε και ψέμα) – μας ενοχλεί που δεν είμαστε εμείς αυτοί που το κάνουν!

Είμαστε λίγο για τα πανηγύρια όπως προείπα**.
Λίγο πολύ.
Δηλαδή πολύ.

Εγώ γενικά, έτσι μου ήρθε τώρα δηλαδή, θα ήθελα να δω τα ακόλουθα θέματα – που κατά καιρούς έχω ακούσει και με έχουν εξοργήσει – να λυθούν:

(με τυχαία χρονολογική σειρά)

- Siemens
- Vodafone
- Χρηματιστήριο
- Βατοπαίδι
- Κουμπάροι
- Τσουκάτος
- Αποπομπή Ζορμπά
- Παυλίδης

Είναι και άλλα, αυτά μου ήρθαν με τη μια στο μυαλό..και είναι κ μπλε και πράσινα, για να μη λες..
Και όταν λέω να λυθούν, εννοώ να πέσουν κεφάλια. Ούτε εγγυήσεις, ούτε εξαγορές ποινών. Μέσα. Όσοι πρέπει να πανε.

Επί τη ευκαιρία, προτείνω επίσης να θεσπιστεί νόμος μη επιτρεπόμενης – παγκοσμίως – νοσηλείας ατόμων που πάσχουν από αιφνίδια νοσήματα οφειλόμενα σε ποινικές διώξεις.

Α! Και πολύ σημαντικό. Η βουλευτική ασυλία είτε να ισχύσει όπως πρέπει (βλ. εδώ) είτε να μετονομαστεί και επισήμως σε βουλευτική ατιμωρησία.

Αυτά για σήμερα απο μένα. Χάρηκα που τα είπαμε. Δηλαδή εγώ τα έγραψα, εσύ τα είδες.

Όσοι δε βγήκατε: στα τσακίδια. (μπορείς να πείς ότι δε μπήκατε κιόλας, εξαρτάται πως θες να το δεις..)
Όσοι μπήκατε: άντε και καλή σταδιοδρομία…

* = O Φωτό λέει ‘Καμία ΕΛΠΙΔΑ για την ανθρωπότητα’. Τώρα εντάξει, η διαφορά μεταξύ τύχης και ελπίδας είναι τεράστια – αλλά στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει συσχετισμός. Αντιλαμβάνεσαι φαντάζομαι..
Διαφορά υπάρχει επίσης και μεταξύ ανθρωπότητας και Ελλήνων ως προς το μέγεθος, αλλά βαρέθηκα. Άστο, ας πούμε ατυχές παράδειγμα..

** = Βασικά αρχικά είπα ότι οι μπλε και οι πράσινοι είναι για τα πανηγύρια. Στη συνέχεια μίλησα για εμάς, τους άλλους, τον απλό λαό. Αλλά επειδή έχω ακούσει και συμφωνώ με την άποψη πως ‘κάθε κυβέρνηση είναι καθρέφτης της κοινωνίας η οποία την εκλέγει’ καταλήγω στο συμπέρασμα ότι όλοι μας είμαστε for the festivals..αμέ. Βλέπεις; Υυπάρχει συνοχή στη σκέψη, δε μπορείς να πεις..