Κατεβαίνοντας την Κηφισίας προ ημερών, λίγο μετά το ‘δαχτυλίδι’ της Αττικής Οδού, είδα στα αριστερά μου την αντιπροσωπεία της Jeep (διακρίνεται χαρακτηριστικά στο φόντο το γκροτέσκο δημιούργημα Atrina του Βωβού) με μια τεράστια μπλε επιγραφή/διαφήμιση να καλύπτει όλο το χώρο.
Προφανώς πρόκειται για προσφορά, έχε το απλά υπόψη σου…
Παραμονή Δεκαπενταύγουστου στο Γκάζι, με τσίμπησε μια μέλισσα στο πόδι πάνω στο ποδήλατο.
Άντεξα τον πόνο.
Τη σκότωσα με μια καρατιά.
Είσαι στην Αθήνα και δεν έχεις χρόνο / χρήμα / παρέα / κέφι για να πας διακοπές εκτός των τειχών;
Πάρε μια συνταγή για διακοπές στη Νέα Σμύρνη* για να νοιώσεις ξεχωριστός:
Απαραίτητα υλικά:
- Ένας παλιός φίλος [αυτός που λέμε και 'παλιόφιλος'] που συναντάς τυχαία μετά από 4+ χρόνια στο δρόμο.
Χθες το απόγευμα πήγα στο – καθιερωμένο – Critical Mass Ride Αυγούστου.
Κάτι σου’πα τώρα. Μεγάλη επιτυχία…
Κατ’αρχήν, το αναφέρω ως καθιερωμένο διότι είναι στανταρ η ημερομηνία διεξαγωγής του
Όχι για να δείξω ότι και καλά ‘είμαι μόνιμος’ και ‘δεν το χάνω ποτέ’ και μούμπλε μούμπλε..
Βγαίνω με 2-3 φίλους ένα Σάββατο βράδυ στο Γκάζι. Αρχές Ιουλίου.
Πάμε σε ένα γνωστό μαγαζί της περιοχής, έχει και ταράτσα με θέα προς την Ακρόπολη, για να πιούμε ένα ποτό.
Έρχεται η κοπέλα να πάρει παραγγελία.
Δυο από εμάς παίρνουμε bloody mary.
Έρχεται η παραγγελία μετά από λίγο.
Μόλις μας δίνει στο χέρι το ποτό, μας λέει: ‘Δυστυχώς μας τελείωσε το tabasco’…και φεύγει…
Κοιταζόμαστε με το φίλο μου.
Αρχίζει να πίνει σιγά-σιγά. Δοκιμάζω και γω. Είναι ψιλο-χάλι.
Μπα, είναι σκέτο χάλι.
Πάω στο μπαρ (ανοιχτό, έξω, με θέα). Λέω στη μπαργούμαν να μου βάλει – αρχικά- πιπέρι….
‘Πιπέρι;…Μπορείτε να πάτε στο μέσα μπαρ; Δεν έχουμε εδώ έξω..’